« لاتدخل الملائكة فى بيت فيه الكلب » يعنى در آن خانه‌اى كه سگ هست در آن خانه ملائكه نيستند ؛ داخل در آن خانه نمىشوند . اين روايت سه معنى دارد : يك معناى ظاهرى دارد و آن اين است كه اگر كسى سگ باز شد سگ را براى پاسدارى نمىخواهد مثل بعضى افراد بىخرد سگ را مىخواهد تا با آن بازى كند . سگ باز است . چنانچه غربىها و غرب‌زده‌ها از اين كارها مىكنند ؛ كه اين افراد در روز قيامت هم با يزيد محشور مىشوند . زيرا يزيد سگ باز و ميمون باز بود . پس يك معنى اين شد كه اين نوع سگ‌ها اگر در خانه‌باشند ديگر ملائكه در آن خانه وارد نمىشوند . ولى معلوم است كه اين معنا ، معناى ظاهرى است . يك معناى ديگر روايت كه از اهل دل است اين كه مراد از بيت ، دل انسان است . يعنى آن دلى كه در آن صفات رذيله باشد نور خدا در اين دل نمىتابد ؛ الهام‌هاى ملائكه در اين دل نيست . ملك براى انسان الهام دارد اما براى آن انسان‌هائى كه پاك دل باشند . ملك داخل دل انسان مىشود اما آن دلى كه در او سگ نباشد ، درندگى نباشد ، حسادت و منيت و تكبر و خودمحورى نباشد . اين هم يك معناى لطيفى كه براى روايت شده است . معناى ديگر روايت مربوط به بحث ماست . و آن معنا اين است كه در آن خانه‌هائى كه اختلاف باشد يعنى زن پرخاشگر است ، مرد درنده است اين خانه‌ها محل رفت و آمد ملائكه نيست . يعنى اگر